Vrije wil, een illusie?

Vrije wil | Spirituele Overgave.nl

De vrije wil bekeken vanuit een fundamenteel spiritueel oftewel ‘verlicht’ perspectief. Een keuze maken is ‘slechts’ een ervaring die je kan hebben.

De vrije wil als keuzevrijheid

De vrije wil impliceert dat je keuzes kunt maken op elk moment om daarmee controle te hebben over wat je wel of niet doet. Dat is uiteraard een ervaring die je kan hebben. Je wereld (je ‘illusie’) is bedoeld om te ervaren en een van die ervaringen is de ervaring van het kunnen maken van een keuze. Maar wat is nu precies de ‘aard’ van die keuze?

Het lijkt heel simpel: maar besef dat wat gebeurt, dat gebeurt altijd. Dus als ik iets ‘kies’ dan is dat wat gebeurt. En als ik iets anders had gekozen dan was dat gebeurt. Omdat altijd precies gebeurt wat gebeurt. Daar is geen ontkomen aan. Dus het leven neemt zijn beloop en ‘wij’ hebben het idee daar controle over te hebben.

Vrije wil, de verlichte kijk

De persoon met een ‘verlichte staat’ ziet ook dat hij of zij (hierna hij) een keuze kan maken en kan daarvan genieten. Net zoals hij kan genieten van elke ervaring ‘in de illusie’. Tegelijkertijd beseft hij dat die ‘keuze’ de enige keuze was die bestond. Met andere woorden: er was geen keuze. Het was de enige weg die open lag.

Je kunt je misschien een ‘verlichte samenleving’ voorstellen. Daarin leeft eenieder met het besef dat de wereld een illusie is waarin je kan creëren wat je wilt, afhankelijk van de ervaring die je wenst. In zo’n samenleving word het woord “keuze” gebruikt voor wat er op elk moment vanuit eenieder komt. En wat uit hun komt is het enige dat gevolgd wordt. Tegelijkertijd wetende dat er geen andere weg is/was. Zonder twijfel over juist of niet juist en met het diepe besef dat er niets ‘fout’ kan gaan, omdat dat niet eens bestaat. (Zie ook het artikel: Non-dualiteit of Non-dualisme)

Vrije wil, de egostaat angst

Het idee van een keuze in de egostaat komt voort uit dat je een fout kan maken. Dus ik moet kiezen voor dit en dan kunnen er nog twijfels ontstaan: “Heee….. had ik niet moeten kiezen voor dat?”
Omdat we hebben geleerd dat alles perfect moet zijn. Wat natuurlijk onzinnig is, want juist in de egostaat is het zo niet-perfect als wat. En toch blijven we heel naïef het idee houden dat we zelf kunnen kiezen.

Het besef dat je geen keuze hebt doet niet af aan de ervaring: omdat je precies doet wat uit je komt zonder twijfel is die ervaring prachtig. Omdat je van te voren niet weet wat er gaat gebeuren. Je bent altijd in spannende anticipatie op wat komen gaat, zonder angst: de illusie trakteert je vervolgens op de meest fantastische uitkomsten!

Vrije wil, wat houdt het tegen?

Je beweegt in het nu. De bewegingen die je maakt gaan vanzelf. En de ervaringen die je daardoor hebt zijn perfect. En tegelijkertijd beweeg je vanzelf naar die perfectie toe. Waar bots je dan tegenaan in de egostaat? Dan bots je aan tegen normen en waarden, verplichtingen, dingen die moeten, dingen die nodig zijn. Je natuurlijke bewegingen worden van kindsbeen af al tegen gehouden. “Pas op daar gaat iets stuk.”  “Dat mag je niet zeggen.” “Je moet nu naar school.” “Je moet nu dit.” “Als je dat niet doet gaat alles mis.”

In de Cursus Spiritualiteit en Zelfonderzoek in de Praktijk gaan we specifiek voor jouw situatie kijken waar je tegen aanloopt om niet te doen wat ‘uit jou komt’ en krijg je praktische handvatten en middelen aangereikt om dat te doorbreken. De cursus wordt gehouden op diverse lokaties door het land. Ga direct naar de Agenda of klik op de button voor meer informatie:

Nondualiteit |Spirituele overgave.nl

2 thoughts on “Vrije wil, een illusie?

  • “Als we er van uitgaan dat de vrije wil betekent dat je keuzes kunt maken”. Dit is een oneerlijke manier van argumenteren (je eigen bewering ontkrachten). Ook suggereert Johan dat er dingen zouden ‘gebeuren’ (geboren worden). Zijn standpunt is duidelijk nihilistisch, zelf-ontkennend. Vrije oftewel onbelaste wil ontstaat wanneer je je eigen aannames en illusies eerlijk onder ogen ziet! 🙂

    • Hoi Michael,
      Dank voor je reactie!
      Je eerst punt snap ik wel, maar de vrije wil als het (egostaat-) idee van ‘een keuze kunnen maken’ is slechts het uitgangspunt.
      Waar zit het nihilistische en zelf-ontkennende stukje dan? ‘Omdat je precies doet wat uit je komt’, is in mijn ogen als geen van beide te bestempelen.
      Overigens impliceer je in mijn ogen met ‘onbelaste wil’ dat er nog wel een keuze is? Volgens mij ga je dan voorbij aan de strekking van het artikel: je kunt de ervaring van het maken van een keuze en dus vrije wil hebben, maar het is een illusie. Overigens daarom hoeft de ervaring niet minder mooi te zijn. Er ligt alleen in de egostaat zo’n lading op: dat je een foute keuze zou kunnen maken. Dat laatste is uiteraard onzinnig vanuit verlichtingsperspectief.

      Vrgr
      Johan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *